César Martinez

De Mexicaanse kunstenaar César Martinez (°1962, Mexico City) toont een reeks opblaasbare latex sculpturen. Ze worden door middel van een automatische luchtpomp opgeblazen en uitgeblazen. De askleurige levensgrote kunstwerken lijken te ademen… Wat als de levensadem stopt? Het hoofd valt naar voor, de schouders volgen en daarna zakt het gehele lichaam in elkaar. Wat een moment geleden een vorm had, lijkt nu een hangend duikerspak. Na 30 seconden wordt weer lucht geblazen in het levensloze omhulsel. De armen zwellen weer op en uiteindelijk komt het hoofd weer in zijn rechte positie. De ziel lijkt weer in het lichaam te zijn getreden. De gedaanteverandering is treffend. Deze sculpturale gebeurtenis doet denken aan de menselijke fragiliteit, aan innerlijke schommelingen en besluiteloosheid, aan afwisselende staten van bewusteloosheid en levendigheid, van dood en weer opleven. Ademen is overleven, verstikking, een levensritme, emoties.