Kurt Kocherscheidt

Context

Reeds van bij de aanvang getuigen de schilderijen van Kurt Kocherscheidt (°1943 Klagenfurt, Ý1992 Wels, Oostenrijk) van een uiterst persoonlijk voorstellingsvermogen. Zijn schilderijen gaan een voortdurende dialoog aan met een zelfonderzoek in relatie tot een onoverzichtelijke en benauwende werkelijkheid. Hiermee is hij een centrale figuur van de subjectief geladen schilderkunst in Oostenrijk. Het medium schilderen wordt onderwerp en het subject wordt middel tot theorie. Kocherscheidt groeit op in Friesach waar hij als kind veel invloed ondergaat van zijn grootvader die bevriend was met Hugo Adolf Bernazik, de beroemde Weense ontdekkingsreiziger. Hij ontplooit zich dan ook als een soort zwerver.

In 1963 begint hij zijn studies aan de Akademie der bildenden Künste in Wenen en zet deze verder in Zagreb aan de Akademija Likovnih Umjetnosti. In 1968 is hij mede-oprichter van de kunstenaarsgroep 'Wirklichkeiten' (met Herzig, Jungwirt, Ringel en Zeppel-Sperl), die onder leiding van Otto Breicha tot stand kwam. Na een periode in Londen verbleven te hebben vertrekt hij in 1972 voor een jaar naar Zuid-Amerika, een reis die belangrijk is voor de ontwikkeling van zijn kunst en van zijn visie over de overal heersende onderdrukkingsmechanismen. Uit de schetsen en foto's van die periode blijkt dat Kocherscheidt in de natuur en zijn omgeving een resonantie vindt die hem veel antwoorden op zijn vragen over het menselijk vermogen tot communicatie geeft.

Twee elementaire gegevens die aan de basis liggen van zijn kunst zijn enerzijds de schilderkunstige handeling en anderzijds de keuze van de voorstelling. De formele uitgangspunten voor zijn schilderijen zijn dikwijls voorwerpen uit zijn atelier. Soms zijn het ook landschappen of architectuurelementen. Deze dienen enkel als uitgangspunt om ervaringen en herinneringen uit het bestaan van de kunstenaar te weerspiegelen. De objecten zijn quasi onherkenbaar en verschijnen als fragmentaire gestalten.

Kocherscheidt werkt vormcomplexen uit waarin de zinnelijkheid van de werkelijkheidservaring, in haar existentiële draagwijdte en haar raadselachtige poëzie, naar voor komt. Bollen, cirkels, kogels en uithollingen vormen aanwezige en afwezige lichamen in de dialoog tussen de aanschouwelijkheid van de realiteit en de abstracte inhoudelijke betekenis. Hij doet bewust afstand van die esthetische kwaliteiten van het schilderen die tot een behaaglijke schoonheid leiden. Hij kiest voor het ontspoorde schilderij zonder technische perfectie. Met zijn provocerende hardheid voert hij de toeschouwer terug naar het elementaire van de beeldspraak. Daarom schildert hij met ruwe toetsen en met kleuren die zo gekozen zijn dat ze elkaar storen. Uit de kleur- en vormrelaties ontstaan er irriterende vibraties die een spiegel zijn van vergankelijkheid en eeuwigheid, van herinnering en droom.

Vanaf 1986 begint hij elementen uit zijn schilderijen los te maken en zelfstandig voor te stellen in de vorm van houten beschotten. Het hout is meestal niet behandeld en overschilderd in tinten van bruin en zwart. Kurt Kocherscheidt overlijdt op 49-jarige leeftijd, kort na zijn deelname aan Documenta IX in 1992.