Galerie Fortlaan 17 - Gent

Facebook Twitter
°1973

Stief Desmet


IN THESE WOODS TONITE – Stief Desmet

Galerie Fortlaan 17
21/11/08 – 31/01/09

IN THESE WOODS TONITE, these are words we have seen in Stief Desmet’s work as early as 2005. Just like in Hollywood the letters are on top of a mountain rising above a forest. These very same words now reappear as the title of the artist’s new exhibition in Fortlaan 17.

‘Recuperation’ has always been at the heart of Stief Desmet’s work. Daily visual, aural or tangible stimuli feed his art. Not looking for but rather responding to images, words, colours and forms that stand out from the masses. These images are ‘familiar’, we can relate to them immediately. Snow White and the Evil Queen made by Walt Disney in 1937 are perfectly depicted, mythical icons we have been familiar with for many generations. Strong images found in modern society, art history or his own work. A pack of wolves or a gigantic deer, a romantic castle that looks just like Neuschwanstein, kinky Heidi from Tirol, a scared little goat or a shepherd dog… The artist sublimates these images, gives them centre stage in his work to start a new story.

It is not painting itself that drives the artist, nor the drive for painting perfection but rather ‘shaping’ stories by means of images. Technical skills and the materials used – be it acrylic or fluorescent paint, graffiti or pencil – are mere ‘tools’ to acquire the perfect image.

The shape of a story always starts our very clear. The pure and often idyllic shape and meaning of the icons put the story in motion, followed by an impulsive and intuitive process of building, searching and destroying. Every new work means a new search, a battle between the painting and the artist himself. Layer upon layer image, line, spot, colour and word are sampled into a layered and complex image that goes beyond one simple meaning. Layer upon layer the artist adds patterns and motifs that are often purely decorative, twisting the meaning of something and using new words to find a different meaning. The word as a snapshot of the thought, not to clarify but to create a new context.

Stief Desmet is hovering between two worlds: the ‘urban’ life he faces every day, a context that is both familiar and inspiring, but which also makes him longing for that other more ‘natural’ world. Being in a constant state of ‘being on the road’ cultivates a longing for ‘the other side’. This escapism is clearly present in his work. From this fundamental restlessness the artist creates and balances on the thin line between both worlds.

IN THESE WOODS TONITE, a perfect title for a collection of new works. Referring to a certain ‘continuity’, building on and going back to… But always in a stubborn and surprising manner. There is a romantic longing in these words, but also a form of nostalgia. Reflecting a ‘transitoriness’ that is omnipresent in every image of the exhibition, be it a painting, a video or a sculpture. It is an intangible feeling that is hanging over his work like a thin layer of clouds.

Mieke Mels

IN THESE WOODS TONITE – Stief Desmet

Galerie Fortlaan 17
21/11/08 – 31/01/09

IN THESE WOODS TONITE, het zijn woorden die in 2005 al in een werk van Stief Desmet opdoken. Op Hollywoodiaanse wijze flankeren ze in blokletters een berg die boven een boslandschap uitsteekt. Diezelfde woorden keren nu, drie jaar later, terug als titel voor de nieuwe tentoonstelling van de kunstenaar in Galerie Fortlaan 17.

Een centraal gegeven in het werk van Stief Desmet is ‘recuperatie’. De dagelijkse stroom aan visuele, auditieve of tactiele prikkels voeden zijn werk. Niet het ‘zoeken naar’, maar het intuitief reageren op beelden, woorden, kleuren of motieven die de massa ontspringen. Het zijn zeer ‘herkenbare’ beelden, sjablonen en motieven die onmiddellijke associaties oproepen. Sneeuwwitje en de boze heks zoals Walt Disney ze in 1937 gestalte gaf – ‘mythische’ iconen die al generaties lang deel uitmaken van ons beeldend vocabulair – worden accuraat naar het doek vertaald. Het zijn sterke beelden die uit de consumptiemaatschappij, de kunstgeschiedenis of het eigen oeuvre worden gesprokkeld. Een roedel wolven of een hert met imposant gewei, een Romantisch kasteel dat gelijkenissen vertoont met het magische Neuschwanstein, wulpse Heidi aus Tirol, een bang geitje of een herdershond... De kunstenaar sublimeert deze beelden als het ware, plaatst hen centraal in zijn werk, als aanzet voor een nieuw verhaal.

Niet het schilderen an sich drijft de kunstenaar, niet die drang naar schilderkundige virtuositeit is voor hem van belang maar wel het ‘vormgeven’ van verhalen door middel van beelden. Techniciteit en materiaalgebruik – hetzij acrylverf, graffiti, fluorideverf of potlood – het zijn slechts ‘tools’ om de gewenste beeldcompositie te bereiken.

De vormgeving van een verhaal begint altijd zeer helder. De zuivere, vaak idyllische vorm en dito betekenis van inconen geven de aanzet. Wat volgt is een impulsief en intuïtief proces van opbouwen, zoeken, aftasten en vernielen. Elk nieuw werk is voor Stief Desmet opnieuw een zoektocht, een strijd die hij moet leveren met het doek en met zichzelf. Laag boven laag sampelt hij beeld, lijn, vlek, kleur en woord tot een gelaagde en complexe beeldcompositie die de eenduidige betekenis al lang voorbij is. Laag na laag voegt de kunstenaar – vaak zuiver decoratieve – patronen en motieven toe, haalt betekenissen onderuit of spekt ze aan met woorden die er zo weer een nieuwe draai aan geven. Het woord als snapshot van de gedachte, niet om het geheel te verduidelijken, maar het in een nieuwe context te gieten.

Stief Desmet zweeft als kunstenaar tussen twee werelden, enerzijds het ‘stedelijke’ waar hij dagelijks mee geconfronteerd wordt, een context die hem voedt en die hem vertrouwd is, maar hem anderzijds ook enorm doet verlangen naar die andere ‘natuurlijke’ wereld. Als in een voortdurende staat van ‘onderweg zijn’, heerst een gecultiveerd verlangen naar het ‘andere’. Deze vorm van escapisme zit verscholen in zijn werk. Vanuit die fundamentele rusteloosheid creëert en balanceert de kunstenaar op die schijnbare grens tussen beide werelden.

IN THESE WOODS TONITE, een evidente titel voor een verzameling nieuwe werken. De woorden dekken de lading. Ze duiden op een zekere ‘continuïteit’, een verderbouwen op en een teruggrijpen naar... Maar toch telkens weer op een heel eigenzinnige, verrassende manier. Er schuilt een Romantisch verlangen in de woorden, maar ook nostalgie. Ze weerspiegelen de ‘vergankelijkheid’ die als rode draad doorheen de tentoonstelling loopt. Een vergankelijkheid die onherroepelijk uit elk beeld – hetzij een schilderij, een video of een beeld – spreekt, een ongrijpbaar gevoel dat – zonder echter het beeld te willen ‘beladen’ – als een dun waas over het werk gespreid ligt.

Mieke Mels
In these Woods Tonite (imaginary Walk # 2),acryl op canvas, 100x200cm, 2005