Tom Kok
De installaties en experimenten van Tom Kok zijn verkregen uit een fundamenteel onderzoek naar technologie en wetenschap. Strategieën en methodes die gehanteerd worden door de wetenschap dienen enerzijds als directe inspiratiebron voor het maken van beeldend werk en zijn anderzijds aanleiding tot een grondig discours. Het blootleggen van bestaande maar verborgen fenomenen uit de technologie en wetenschap, dirigeert een onderzoek waarin materiaal, vorm, beweging en geluid de essentie vormen.
Begrippen als waarheid, causaliteit, experiment, creativiteit en legitimatie zijn niet alleen verweven in zowel kunst als wetenschap maar spelen een wezenlijke rol in het definiëren van beide vakgebieden. De bovengenoemde begrippen zijn onderliggende gemeenschappelijke dragers welke het centrum vormen van een proces van constante reflectie. Het zijn deze begrippen die veranderlijk zijn, die door de geschiedenis heen verschillende dingen hebben gerepresenteerd, maar desondanks onze definitie hebben uitgemaakt van zowel kunst als wetenschap.
In zijn rol als kunstenaar onderwerpt Tom Kok wetenschappelijke onderwerpen, alsook deze zojuist beschreven onderliggende overeenkomstigheden, aan esthetisch en conceptueel onderzoek. Hiermee probeert hij de grenzen en de overeenkomsten van kunst en wetenschap af te tasten. Een voorbeeld hiervan is het reeds voortdurende project Dipool Analogie.
Dipool Analogie (2007-nu)
De Dipool Analogie is een, enkel in schematische vorm, zelf-gepostuleerde systeem theorie, welke de interactie
tussen twee polen en hun residu beschrijft. Het naderhand opgezette onderzoek •Dipool Analogie 1• vond plaats
in de vorm van een reeks installaties die stuk voor stuk een poging waren deze schematische theorie vorm te
geven.
Het begrip legitimiteit en haar maakbaarheid bezetten de centrale rol in dit project; het confronteert de bezoeker met de grenzen van legitimiteit en wetenschap. Deze confrontatie wordt onder meer versterkt door het verwerken en het ombouwen van bestaande experimenten.
Dit project komt voort uit een fascinatie voor de discrepantie tussen onze perceptie en de werkelijke natuurlijke fenomenen zoals beschreven in de moderne natuurwetenschappen. D.w.z. de abstractie der natuurwetenschappen dermate is toegenomen dat zij, ondanks dat zij nog steeds een directe afgeleide is van de natuur, in strijd lijkt te zijn met wat we daadwerkelijk waarnemen. (hiermee met name doelende op kwantum mechanica en snaar theorie)
The installations and experiments created by Tom Kok are obtained from a fundamental investigation of science and technology. Strategies and methods used by science act as a direct inspiration for the visual work and furthermore, act as as the cause for a more thorough discourse. The exposing of existing, yet hidden phenomena conducts a research in which matter, form, movement and sound are essential.
Notions as truth, causality, experimentation, creativity and legitimacy are not only deeply present in both Arts and Sciences, but fulfill a persistent role in the defining of both disciplines. These notions mentioned above are shared underlying carriers which play a central role in a process of constant reflection. It are these terms which are variable and which have represented quite different things throughout history, but nevertheless make up our definitions of both Arts and Sciences.
In his role as an artist Tom Kok subdues scientific subjects, as well as the just mentioned underlying carriers, to conceptual and aesthetic research. With this he tries to touch upon the borders and similarities of both disciplines. An example of this is the enduring project ‘Dipole Analogy’:
Dipole Analogy (2007-now)
The Dipole Analogy is a self postulated system
theory, merely existing in schematic form, which describes the interaction
between two poles and their residue. The research, which was set up
afterwards, consisted out of a series of installations, from which each
one was an attempt to materialize this schematic theory. The notion of
legitimacy and it’s manipulability occupy a central role in this
project; the audience is confronted with the borders of legitimacy within
sciences. A confrontation which is amplified by for example modify existing
experiments. This project followed from a fascination for the discrepance
between our perception and the actual natural phenomena as described in the
modern physics. e.g. The abstraction of modern physics expanded to such a
degree that, despite of its direct deriving from nature, it seems to
struggle with our actual perception. (in particular quantum mechanics
and string theory)
