Kiki Smith: A Gathering, 1980-2005

Walker Art Center, Minneapolis (U.S.A) - www.walkerart.org

Best known for powerful works that explore the human form, Kiki Smith has embraced such subjects as faith, mythology, feminism, and science. This Walker-organized exhibition traverses Smith's 25-year career as it weaves together more than 100 works in materials ranging from timeless bronze to delicate papier-mâché and hand-blown glass.

February 26 - May 14, 2006

Kiki Smith, Blue Girl, 1998.
silicon bronze Private Collection, New York / Courtesy PaceWildenstein Gallery, New York - Photograph by Ellen Page Wilson

JOEY KÖTTING

LARISSA GOLDSTON GALLERY,
New York (U.S.A)

March 30 - April 29

Larissa Goldston Gallery
530 West 25th St, 3rd Fl
New York, NY 10001

www.larissagoldstongallery.com
info@larissagoldstongallery.com

Hermann Nitsch, Günter Brus, Eva Schlegel, ...

Museum für Zeitgenössische Kunst Eupen

02.04.06-18.06.06

Loten 3,B - 4700 EUPEN ,
Tel.& Fax: 0032 (0)87 / 56 01 10
www.ikob.be
info@ikob.be

Lawrence Malstaf: compass

De Brakke Grond, Amsterdam

VICTORIAN CIRCUS II
VIERDAAGSE ROND NIEUWE MEDIA
WO 05.04 t/m ZA 08.04

“Compass” is een ingenieuze machine ter bevordering van de oriëntatie, die rond de lendenen gedragen dient te worden. Het is een letterlijk verlengstuk van het lichaam dat in directe verbinding staat met het bekken van de drager. Het stuurt diens bewegingen tijdens de wandeling doorheen een lege ruimte of gebouw. Ten overstaan van bepaalde zones legt het apparaat een aantrekkingskracht op, of wordt het teruggekaatst als bij een magnetisch veld. Door op deze manier in de lege ruimte rond te wandelen maakt de drager kennis met een tactiele architectuur. In tegenstelling tot een GPS die je de kortste weg opstuurt tussen punt A en punt B van een vooraf vastliggende ruimtelijke omgeving, brengt Compass een onzichtbare architectuur in beeld die haar vorm pas krijgt naarmate men er in binnentreedt.
De Compass-machine is geprogrammeerd om zijn drager langsheen een onzichtbaar maar vooraf uitgetekend parcours te loodsen, maar die drager kan er ook voor kiezen om tegen de machine in te gaan. Het is uiteindelijk de drager die kiest of hij/zij zich overgeeft aan de machine en zich laat leiden, of weerstand biedt. Het is boeiend om te zien hoe uiteenlopend de verschillende deelnemers zich gedragen. Sommigen lijken als het ware de gevarenzones op te zoeken en vechten er zich doorheen, anderen pikken de meest subtiele signalen op en glijden als het ware doorheen het parcours. Is het niet verleidelijk om hieruit te willen afleiden hoe de verschillende deelnemers zich tot het leven verhouden. Of is de machine een gedroomd speeltje voor dictators. Of een hoogtechnologisch hulpmiddel voor blinden en slechtzienden. Een trainingsinstrument of een hightech survival kit in geval van extreme disoriëntatie. Of is het niet meer dan een metafoor voor onze dagdagelijkse probeersels, intenties en verlokkingen?

“Compass” is an orientation machine that you can wear around your waist. It is literally a body extension that is interacting directly with the pelvis of the visitor. It manipulates his/her movements while walking through an empty space or building. The apparatus imposes an attraction or repulsion in certain zones like in a magnetic field. You can explore this environment and discover a tactile architecture. Unlike a GPS showing the shortest way from A to B in a preexisting space, Compass is an interface for an invisible architecture that seems to be constructed while you enter it.
The machine is programmed to make you follow an invisible map but you can choose between resisting to the machine or giving in to it and letting yourself be guided. It is interesting to see how different people behave very differently, how one person searches the hotspots and struggles through them and how another subtly senses and avoids them. Unintentionally each visitor becomes a performer for the others. One might like to think they are illustrating their approach to life but maybe it is more like a dictator’s dream machine or an advanced guiding device for blind people? A training device or a high-tech survival belt in case of severe human disorientation perhaps? Or simply a metaphor for our daily intentions and distractions?